Glaucoom

Glaucoom is een chronische oogaandoening. Glaucoom ontstaat meestal door een verstoring van de afvoer van het kamerwater in het oog. Door de verstoring neemt de oogdruk toe, waardoor de oogzenuw beschadigt. Bij aanhoudende verhoogde oogdruk sterven de oogzenuwvezels geleidelijk af waardoor delen van het perifere gezichtsveld verdwijnen. In andere woorden kan blindheid ontstaan.

Screening

Glaucoom wordt ook wel de sluipmoordenaar onder de oogziekte genoemd, omdat er geen klachten zijn, totdat de blindheid reeds aanwezig is. Op dit moment is er niets meer aan te doen. Aan de hand van vroegtijdig onderzoek (screening) naar de aandoening kan de schade aan het gezichtsveld worden beperkt of de progressie ervan worden vertraagd. 

Erfelijke bepaling

De aandoening glaucoom is voornamelijk erfelijk bepaald.

Onderzoeken

Tijdens de screening naar glaucoom worden de volgende onderzoeken uitgevoerd:

• een oogdrukmeting;
• een analyse van de oogzenuw met een perimeter. Hiermee wordt het gezichtsveld en de kwetsbaarheid van de oogzenuw bepaald).

Uitslag

Naast de oogdrukmeting en de analyse van de oogzenuw wordt er tevens een algemeen oogonderzoek uitgevoerd. Glaucoom kan worden vastgesteld of een goede inschatting van de kans op het krijgen van glaucoom.

Behandeling

Als glaucoom is vastgesteld, moet de oogdruk worden verlaagd door het dagelijks gebruik van oogdruppels. Helpt dit onvoldoende, dan kan de oogdruk met een laserbehandeling worden verlaagd. Dit laatste gebeurt op de poliklinische operatieafdeling. 

 Deze aandoening valt onder het specialisme oogheelkunde. Er is van deze aandoening een patientenfolder glaucoom beschikbaar.